فرياد در تنهايي

برای دیدنت چنانم که تمام جانم در آتش است و من خود درون آنم قسم به یاد و به نام و قسم به جانت تمام هستیام تویی، تمام این جهانم هزار جهد میکنم که گیرم طریق قرار نه روز ممکن است و نه شب توانم عمرم به گریه گذشت و به ناله تمام این چه روزگار و سرنوشت است، ندانم همه پرسند دلیل ناله های تو چیست؟ گویم ز دل بپرسید چون من اسیر آنم نه طاقت رنجم هست و نه صبر فراق به آخر رسیده تمام تاب و توش و توانم گاهی دلم چنان سیاه است، خود چنانم که مرگ آرزوی منست و به جد برآنم ترحمی نما و نگاهی به زیر پایت کن منم که به ذلت فتاده مرثیه میخوانم اگر نکنی نگاه و نگذاری قدم به پیشم فرياد در تنهايي...